Klasik dönem piyano yazısı, ilk bakışta teknik olarak erişilebilir görünür. Tam da bu nedenle en çok üslup hatası bu repertuvarda yapılır.
Birinci ölçüt artikülasyon netliğidir. Bağlar kısadır ve belirgindir; bir bağın nerede bitip diğerinin nerede başladığı duyulmalıdır. Sürekli bağlı bir icra bu yazıyı bulanıklaştırır.
İkinci ölçüt dengedir. Sol el eşliği sağ elin melodisini örtmemelidir; bu dönemin yazısında sol el genellikle sade bir zemin kurar.
Üçüncü ölçüt pedaldır. Pedal renk aracı olarak değil, yalnızca bağlantı için ve kısa kullanılır; uzun pedal armonik netliği bozar.
Dördüncü ölçüt tempo istikrarıdır. Bu yazıda romantik anlamda tempo esnekliği beklenmez; ölçülü bir serbestlik yalnızca cümle sonlarında kullanılır.
Beşinci ölçüt süslemedir. Süslemeler zamanı bozmadan, ölçünün içinde yer alır.
Altıncı ölçüt dinamiktir: kontrastlar belirgindir ama abartısızdır. Bu kararların tamamı esere bakıp değil, dönemi bilerek verilir. Derslerimizde klasik dönem repertuvarı, artikülasyon ve denge ölçütleriyle çalışılır.