Kursiyerler aynı eserin farklı basımlarında farklı işaretlerle karşılaştıklarında şaşırır. Bu fark rastlantı değildir.
İki temel basım türü vardır.
Birincisi özgün metne dayanan basımlardır. Bunlarda yalnızca bestecinin yazdığı işaretler yer alır; parmak numarası, pedal ve çoğu zaman dinamik eklenmemiştir. İcra kararları icracıya bırakılır.
İkincisi düzenlenmiş basımlardır. Bir editör parmak numarası, pedal, dinamik ve bazen artikülasyon ekler. Bu eklemeler yararlı olabilir ama bestecinin yazdığı değildir.
Sorun, ikisinin ayırt edilmemesidir. Düzenlenmiş bir basımdaki dinamik işaretini bestecinin kararı sanmak, üslup açısından yanlış sonuçlara götürür.
İyi düzenlenmiş basımlarda editör eklemeleri parantez içinde ya da farklı yazı biçimiyle gösterilir; böylece ayrım görünür kalır. Kursiyer açısından öneri şudur: başlangıç aşamasında parmak numarası içeren bir basım yararlıdır, ileri aşamada özgün metne dayanan basıma geçilir. Parmak numarası her durumda kursiyerin eline göre gözden geçirilir; kitaptaki numara bir öneridir, kural değil. Derslerimizde basım seçimi ve parmak numarası kararları kursiyerle birlikte yapılır.