Her eserin başında yer alan donanım, hangi seslerin değiştirileceğini gösterir. Deşifrede bu bilginin saniyeler içinde okunması gerekir.
Ezberlemek yerine iki kısa kural yeterlidir.
Bemollü tonlarda kural şudur: sondan bir önceki bemol, tonun adını verir. Tek bemol olduğunda ise ton doğrudan bilinir.
Diyezli tonlarda ise son diyezin bir üstündeki ses tonun adıdır. Bu iki kural, on beş tonun tamamını ezberlemeye gerek bırakmaz.
İkinci konu ilgili minör tondur: aynı donanım hem bir majör hem bir minör tona aittir. Hangisi olduğu donanımdan değil, eserin başlangıç ve bitiş seslerinden anlaşılır.
Üçüncü konu geçici değiştiricilerdir. Ölçü içinde konan bir işaret yalnızca o ölçü boyunca geçerlidir; bu ayrıntı en sık atlanan kurallardan biridir.
Dördüncü konu ton değişimidir: uzun eserlerde donanım ortada değişebilir ve bu değişim çoğu zaman fark edilmez. Deşifre öncesi incelemede donanımın ve varsa değişikliklerinin işaretlenmesi bu hatayı önler. Derslerimizde ton ve donanım okuma, deşifre çalışmasının ilk adımı olarak işlenir.