Müzikte cümleler noktalama işaretleriyle değil, armonik hareketle biter. Bu bitişlere kadans denir.
Kadansları tanımak iki şeyi doğrudan kolaylaştırır: ezber ve deşifre.
Ezberde kolaylık şuradan gelir: kursiyer eseri nota nota değil, cümle cümle hatırlar. Cümlelerin nerede bittiğini bilmek, eserin haritasını çıkarır.
Deşifrede ise kadans beklentisi öngörü sağlar. Belirli bir armonik hareketten sonra hangi akorun geleceği büyük olasılıkla tahmin edilebilir; göz bunu doğrular, aramaz.
Temel kadanslar azdır. Beşinci dereceden birinciye giden hareket en güçlü bitişi verir; dördüncü dereceden birinciye giden hareket daha yumuşaktır.
Beşinci derecede kalan bir bitiş ise cümleyi asılı bırakır ve devam beklentisi kurar. Beklenen çözülmenin gelmediği durumlar da vardır ve bu, bestecinin bilinçli bir sürprizidir; tanınması icrada doğrudan bir vurgu kararı üretir. Kursiyer bu hareketleri duymayı öğrendiğinde, çaldığı eseri anlamaya başlar. Derslerimizde kadans çalışması, repertuvar üzerinde cümle haritası çıkarılarak yürütülür.