Kursiyerlerin çoğu sesli saymayı başlangıç düzeyine ait bir alışkanlık sayar ve ilk fırsatta bırakır. Oysa sesli sayma, ritmik hataların büyük bölümünü daha ortaya çıkmadan önler.
Nedeni şudur: içinden sayarken zihin, çaldığı şeye uyum sağlar; hatalı bir uzunluk fark edilmez. Sesli sayıldığında ise ses bir dış referans oluşturur ve uyum sağlayamaz.
Özellikle üç yerde belirleyicidir. Birincisi noktalı ritimlerdir; ikincisi senkoplardır; üçüncüsü uzun tutulan notaların tam süresidir.
Uzun notaların erken bırakılması, kursiyerlerin en yaygın ve en az fark edilen hatasıdır.
İkinci araç alt bölmedir. Sekizlik ya da on altılık düzeyinde sayma, karmaşık ritimleri doğrudan çözer.
Üçüncü araç bedendir: ritmi ayakla değil, elle ya da yürüyerek hissetmek daha güvenilirdir; ayak vurma çoğu zaman kendisi de kayar. Metronom ise sayma kurulduktan sonra devreye alınır; sayamayan bir kursiyerde metronom yalnızca yetişilmeye çalışılan bir gürültüdür. Derslerimizde sesli sayma, ileri seviyede de yeni bir eserin ilk çalışma aşamasında sürdürülür.