Ergenlik döneminde piyano eğitiminin sürdürülmesini belirleyen unsur çoğu zaman teknik ilerleme değil, repertuvardır. Bu yaşta kursiyerin kendi müzik zevki belirginleşmiştir ve bu zevkle ders programı arasındaki mesafe büyükse ilgi hızla düşer.
Birinci ilke ortak zemindir. Kursiyerin dinlediği müzikten seviyesine uygun bir parça programa alınır; bu bir ödün değil, köprüdür.
İkinci ilke tekniğin görünür kılınmasıdır. Sevilen bir parçanın hangi teknik beceriyi gerektirdiği açıkça söylendiğinde, o becerinin çalışılması anlam kazanır.
Üçüncü ilke söz hakkıdır. Kursiyerin programın bir bölümünü kendisinin seçmesi, sorumluluk duygusunu doğrudan artırır.
Dördüncü ilke amaçtır. Bir hedef belirlenmesi, çalışmayı somutlaştırır: bir dinleti, bir kayıt ya da arkadaşlarına çalacağı bir parça.
Bu dönemde zaman baskısı da gerçektir; ders yükü ve sınav dönemleri programın yoğunluğunu belirler. Ara verme kararı yerine yükün geçici olarak azaltılması çoğu zaman daha iyi sonuç verir. Derslerimizde ergen kursiyerlerin repertuvarı, kendi seçimleriyle birlikte oluşturulur.