Çocuk kursiyerlerde ilerlemeyi belirleyen en önemli etkenlerden biri, evdeki çalışmanın nasıl yürüdüğüdür. Burada ebeveynin rolü belirleyicidir ve iki uçtan da uzak durulmalıdır.
Birinci uç ilgisizliktir. Çalışma saatinin hiç düzenlenmediği, sonucun yalnızca derse bırakıldığı durumda ilerleme hemen hemen durur.
İkinci uç aşırı denetimdir. Çalışma sırasında sürekli hata düzelten bir ebeveyn, çocuğun kendi hatasını fark etme becerisini geliştirmesini engeller ve piyanoyu bir gerginlik alanına dönüştürür.
İşlevsel rol üçüncüsüdür: çerçeveyi kurmak. Çalışmanın hangi saatte ve nerede yapılacağının belirlenmesi, ortamın sessiz olması ve sürenin korunması ebeveynin işidir.
İçerik ise eğitmene aittir. "Şu notayı yanlış çaldın" yerine "bu haftanın hedefi neydi, bakalım" yaklaşımı işe yarar.
Küçük yaş grubunda ebeveynin derse katılması ve notları alması yararlıdır; çocuk yönergeyi tek başına hatırlayamaz. Yaş ilerledikçe bu destek kademeli olarak azaltılır; hedef, kursiyerin kendi çalışmasını kendi yönetmesidir. Övgü de içerik odaklı olduğunda işe yarar: "güzel çaldın" yerine "bu bölümü geçen haftaya göre daha düzgün bağladın". Derslerimizde ebeveynlerle evdeki çalışma düzeni üzerine düzenli olarak konuşulur.