Piyanoda tekniğin başladığı yer parmaklar değil, oturuştur. Tabure yüksekliği yanlışsa hiçbir teknik çalışma tam sonuç vermez.
Ölçüt basittir: eller tuşların üzerindeyken önkol yaklaşık olarak klavye düzlemine paralel durmalıdır.
Çok alçak bir oturuşta bilek yukarı kalkar. Bu, parmakların tuşa yukarıdan değil aşağıdan yaklaşmasına yol açar ve kol ağırlığının aktarılmasını engeller.
Çok yüksek bir oturuşta ise omuzlar yükselir ve kol ağırlığı sürekli taşınmak zorunda kalır; sonuç, omuz ve boyunda yorgunluktur.
İkinci değişken mesafedir. Klavyeye çok yakın oturmak kolun açılmasını engeller; çok uzak oturmak ise gövdenin öne eğilmesine yol açar.
Ölçüt olarak, kollar öne uzatıldığında parmak uçlarının nota sehpasına değmesi yaygın bir referanstır.
Üçüncü değişken oturma derinliğidir. Taburenin ön yarısında oturmak, gövdenin serbest hareket etmesini ve ağırlığın öne aktarılmasını sağlar.
Dördüncü değişken ayaklardır; ayaklar yere basmalıdır. Çocuk kursiyerlerde ayak desteği kullanılır, aksi halde gövde dengesizleşir.
Derslerimizde oturuş ayarları ilk derste yapılır ve her ders başında kısaca kontrol edilir.