Ağır tempolu bir şarkıya eşlik ederken en yaygın hata, uzun notalar arasındaki boşlukları doldurmaktır. Bu boşluklar hata değildir; şarkının nefes aldığı yerlerdir ve doldurulduğunda parça yorucu hale gelir.
Birinci ilke seyrekliktir. Ballad dokusu genellikle kırık akorlar ve uzun tutulan seslerden oluşur; ritmik yoğunluk düşük tutulur.
İkinci ilke registerdir. Melodi orta bölgede söyleniyorsa eşlik ya altına ya üstüne yerleşir; aynı bölgede yoğunlaşmaz.
Üçüncü ilke pedaldır. Ballad eşliğinde pedal dokuyu birbirine bağlar ama akor değişimlerinde mutlaka tazelenir; aksi halde sesler birbirine karışır.
Dördüncü ilke gelişmedir. Şarkı boyunca aynı yoğunlukta çalınan bir eşlik düz duyulur; kıtadan nakarata doğru doku kademeli olarak zenginleşir.
Beşinci ilke bitiştir: son nakarattan sonra doku yeniden seyrekleşir ve parça sönerek biter. Bu plan önceden çıkarılır ve söz kâğıdı üzerine yazılır. Derslerimizde ballad eşliği, yoğunluk planı çıkarılarak çalışılır.